Ola Beker laureatką XXXII Wojewódzkiego Turnieju Białych Piór.

23.03.2013 r. w Młodzieżowym Domu Kultury nr 1 w Poznaniu odbyła się uroczystość wręczenia nagród zwycięzcom XXXII Wojewódzkiego Turnieju Białych Piór. W gronie laureatów znalazła się również uczennica grodziskiego Gimnazjum Aleksandra Beker, która zajęła III miejsce w dziedzinie poezji, w kategorii szkół gimnazjalnych.

Łącznie w XXXII Wojewódzkim Turnieju Białych Piór uczestniczyło 190 uczniów ze szkół podstawowych i gimnazjów województwa wielkopolskiego. Konkursowe zestawy tekstów poetyckich i prozatorskich oceniało fachowe jury, któremu przewodniczył poeta Andrzej Sikorski. Jurorzy nagrodzili i wyróżnili 22 autorów, których prace zostały zamieszczone w specjalnej publikacji wydanej z tej okazji. Na uroczystości wręczenia nagród były one też prezentowane przez znanych aktorów Teatru Nowego w Poznaniu, dzięki czemu zyskały nowego wyrazu nawet wśród ich autorów.

[good-old-gallery id=”3884″]

Sukces Oli jest tym większy, że to właśnie jej po raz pierwszy udało się uzyskać tytuł laureata tego prestiżowego konkurs literackiego, w którym Gimnazjum grodziskie brało udział wielokrotnie, lecz bez większych sukcesów. Dlatego też wyżej wymienionej nalezą się słowa szczególnego uznania i gratulacje. A oto nagrodzone teksty uczennicy:

 

Z tamtych lat”

 

Kiedyś byłam małą dziewczynką.

Blondyneczką z dołeczkami w policzkach

i wybitnymi mleczakami.

 

Utrapieniem były rozbite kolana,

we włosach pełno miałam trawy,

dłonie wiecznie wybrudzone farbami.

Zbierałam pająki, jadłam brudne jabłka.

 

Kiedyś – dużo mi było wolno.

 

Dzisiaj nie obchodzi mnie rozbite kolano.

Już nie mam trawy we włosach,

nie zbieram pająków.

Wszystko musi być teraz bez zarzutu.

Szkoda.

 

Jednak zachowało się coś z tamtych lat.

 

Dłonie ubrudzone farbą.

W głowie nadal pełno marzeń.

 

Teraz wszystkie myśli przelewam na papier,

na płótno.

 

Życzenia”

 

Nie opieraj się miłości.

Nie rezygnuj z marzeń.

Bądź wolny i dbaj o wolność innych.

Bądź czuły.

 

Odepnij zło, przyjmij dobro.

Zatańcz wiatrem choć raz.

Wstań razem ze słońcem.

Żyj każdą porą roku.

 

Marionetka”

 

Człowiek jest marionetką świata.

 

Ruszamy się według ustalonych zasad.

Jeden nieostrożny krok

i sznurki się plączą.

Jeden fałszywy krok

i życie się kończy.

 

Koniec marionetki.

Koniec człowieka.

 Korespondencja: Wojciech Starosta

CZYTAJ DALEJ:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *