40. rocznica powrotu Franciszkanów do Woźnik

40. rocznica powrotu Franciszkanów do Woźnik 1

Mało już kto pamięta, że 11 czerwca 1978 roku po 137 latach nieobecności, na wzgórze Wyrwał  powrócili bracia Franciszkanie.  Dzisiaj przepiękny zespół klasztorny w Woźnikach   skrywa nie tylko  bogate życie religijne i duchowe,  ale  również tętni bogatym życiem kulturalnym.

Powstały w 1660 roku  klasztor Franciszkanów w Woźnikach może pochwalić  się piękną i zarazem burzliwą historią.  Przez dziesiątki lat służył swojej prowincji zakonnej  przede wszystkim jako jeden z kilku domów przygotowujących  kandydatów do kapłaństwa.

Uczono w nim kleryków retoryki oraz ascetyki. Od połowy XVIII wieku klasztor stał się świętym ustroniem, do którego przybywali zakonnicy, którzy zobowiązani byli do zachowania ścisłej reguły i konstytucji zakonnej, czyli do zachowania ścisłego milczenia i odmawiania  długich modlitw. W 1791 roku w woźnickim klasztorze przebywało 20 braci: 11 kapłanów, 3 studentów teologii mistycznej i 6 braci laików. Ponadto klasztor słynął  z dość bogatej biblioteki oraz działającej w nim gdzieś od połowy XVIII wieku do 1810 roku własnej drukarni. W podziemiach kościoła znajdowały się krypty z trumnami między innymi fundatora klasztoru Kazimierza Rogalińskiego oraz licznych przedstawicieli  rodu Mielżyńskich i okolicznej szlachty.

Na dziejach woźnickiego klasztoru swoje piętno odcisnęły tragiczne losy Polski. Wraz z przyłączeniem Wielkopolski do państwa pruskiego rozpoczęła się szeroko zakrojona polityka antyzakonna.  Wynikała ona zarówno z systematycznej polityki germanizacyjnej i rugowania wszystkiego co polskie i katolickie,  jak również z popularnych idei oświecenia, które formułę życia zakonnego uważały za zbyteczną, a nawet szkodliwą.  Początkowe trudności z przyjmowaniem  kandydatów do nowicjatu  zakończyły się ostateczną kasatą klasztorów w latach 30-tych XIX wieku. Klasztor w Woźnikach  zlikwidowano w 1836 roku, a 23 lipca 1841 zmarł ostatni przebywający w nim zakonnik ojciec Chryzostom Chrzeliński.

Dalsze losy kościoła i klasztoru w Woźnikach to systematyczna degradacja obiektu. Początkowo w murach klasztornych znajdowała się szkoła elementarna, a kościół formalnie przekazano  rodzinie Mielżyńskich, jako prywatną kaplicę rodową.  Po roku 1850 rozebrano większą część zabudowań klasztornych prawdopodobnie z uwagi na duże podatki płacone za obiekt.  W coraz bardziej niszczejącym kościele odprawiano tylko nieliczne msze i nabożeństwa. W okresie międzywojennym zespół klasztorny przedstawiał coraz bardziej opłakany wygląd, a jego ówczesny właściciel Andrzej Kurnatowski nosił się nawet z zamiarem  jego sprzedaży. W okresie okupacji hitlerowskiej w murach kościoła Niemcy zlokalizowali magazyn ram okiennych, a po 1945 roku cały obiekt został znacjonalizowany i oddany w użytkowanie Lasów Państwowych. W 1948 roku wywieziono z kościoła całe wyposażenie kościelne z ołtarzami, obrazami i ławkami. Opustoszały kościół służył jako magazyn paszy dla zwierząt oraz składowisko  najróżniejszych narzędzi.  W latach 1957- 1959, dzięki interwencji konserwatora zabytków, naprawiono na kościele i zachowanej  części klasztoru dach, który prawdopodobnie uratował przed zupełnym zniszczeniem obiekty.

40. rocznica powrotu Franciszkanów do Woźnik 2 40. rocznica powrotu Franciszkanów do Woźnik 3

W 1975 roku dawnym zespołem klasztornym  zainteresował się ksiądz Hieronim Lewandowski, który zachwycony urodą obiektów rozpoczął starania o jego pozyskanie na cele religijne. Od samego początku jego działania wspierała Kuria Metropolitalna w Poznaniu.  30 stycznia 1976 roku obiekt przejęła Archidiecezja Poznańska. W odpust świętego Antoniego 11 czerwca 1978 roku Kuria Metropolitalna w Poznaniu przekazała cały zespół poklasztorny w Woźnikach Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach- Panewnikach. Prowincjał ojciec Damian Szojda po 137 latach nieobecności zakonników w Woźnikach  na pierwszego przełożonego wyznaczył ojca Zdzisława Regulskiego.  Następne lata to kolejne etapy odbudowy kościoła i klasztoru, a także mozolne starania o odzyskanie utraconego majątku i wyposażenia świątyni.

Obecnie od 1991 roku klasztor w Woźnikach  należy do Prowincji Zakonu Braci Mniejszych pod wezwaniem Świętego Franciszka z Asyżu, który ma swoją siedzibę w Poznaniu. Dzisiaj  po 40 latach od powrotu Franciszkanów zespół klasztorny stanowi prawdziwą  perełkę architektoniczną na mapie powiatu grodziskiego,  tętniącą życiem religijnym i kulturalnym.

Na zdjęciach widok klasztoru i kościoła w Woźnikach z początku lat 70-tych XX wieku.

40. rocznica powrotu Franciszkanów do Woźnik 4Darek Matuszewski

Wszystkich zainteresowanych historią Grodziska Wielkopolskiego zapraszamy na nasze strony: www.facebook.com/TowarzystwoMilosnikowZiemiGrodziskiej/.

 

 

 

 

0 0 głosuj
Ocena artykułu

Rozwój lokalnych mediów potrzebuje finansowania, Twoje wpłaty czynią nas niezależnymi i samowystarczalnymi. Dziękujemy.

Wybrane dla Ciebie

Opublikował: PGO24

Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
Pokaz wszystkie komentarze
0
Co o tym myślisz? Prosimy o komentarz.x
()
x